×××محض یار مهربان×××

شايد

taranomeentezar — Thu, 30 Oct 2008 20:57:18 GMT

شايد اين جمعه بيايد

شايد..

میلاد نور..

taranomeentezar — Tue, 28 Aug 2007 22:09:00 GMT

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

میلاد با سعادت وارث همه خوبیها ، مولا و سرور خوبان جهان، یوسف زهرا، نور دل منتظران ؛ خجسته و مبارک باد ...

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

چه شود تو را که من هم ؛ برسم به آرزویی

به چشمانت قسم ، چشم انتظارم..

taranomeentezar — Fri, 10 Aug 2007 00:39:35 GMT

دلم از پونه ها سیر است ، آقا

تمام باغ دلگیر است ، آقا

کسی فانوس گلها را شکسته است

نمی آیی مگر؟

دیر است ، آقا

بدون تو من و درد دو تارم

من و دلمویه های داغدارم

نمی آیی مگر؟

پس کی؟

کجا؟

کو؟

به چشمانت قسم ، چشم انتظارم..

محض یار مهربان

taranomeentezar — Fri, 04 May 2007 20:29:57 GMT

محض یار مهربـــــان آن مونس و آرام جان

ناله از دل سر دهم وز هجر او اشکم روان

کاش می گشتی عیان ای شمس هستی بخش جان

می نمودی زنـــده دل های تمــــام انس و جان

می دانم خواهی آمد...

taranomeentezar — Fri, 08 Sep 2006 17:50:18 GMT

می دانم خواهی آمد...

باز هم غروب جمعه است... کنار گلهای بهاری

نشسته ام و چشمانم را به آسمان پر ستاره دوخته ام

با یک دنــیا دلتـنگی و انتــظار دیوان حافظ را باز می کنم...

می گوید:

حافظ وصال می طلبد از ره دعـا

یا رب دعای خسته دلان مستـجاب کن

جوابم را می گیرم، دلم روشن می شود،

می دانم خواهی آمد...

راستی

نشان من انتهای جاده غربت، همان آشیانه آخرین پرنده مسافر است.

امروز افلاکیان بر عرش کبریایی پایکوب اند و خاکیان بر دل نقش شادی می زنند

که میلاد یگانه منجی عالم بشریت مهدی موعود(عج) است»

میلادش بر تمامی منتظرانشمبارک باد

ادرکنی...

taranomeentezar — Mon, 22 May 2006 20:47:26 GMT

من آن كوچه گرد شب انتظارم

كه جز ديدنت آرزويی ندارم

ندارم دگر طاقت دوری

مرا می كشد داغ مهجوری

بيا تا سرمه چشمم نمايم خاک پايت

بيا تا جان خود يک جا نمايم جانا فدايت

حس غریب...

taranomeentezar — Thu, 12 Jan 2006 21:54:04 GMT

تو همون حس غریبی که همیشه با منی
تو بهوونه ی هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای ناامید
مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید

چه غریبونه گذشتند جمعه های سوت و کور
هنوزم اما نرسیدی ای تجلی ظهور

با تو ام، با تو که گفتی، تکیه گاه عاشقایی
میدونم یه دنیا نوری، ساده ای، بی انتهایی

مث لالایی بارون، تو کویر بی صدایی
تو خود عشقی، میدونم، ناجی فاصله هایی

تو همون حس غریبی که همیشه با منی
تو بهوونه یه هر عاشق باسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای ناامید
مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید

عمریه دلم گرفته گله دارم از جدایی
غایب همیشه حاضر تو کجایی، تو کجایی
تو کجایی، تو کجایی

ای ثامن غربت نشین...

taranomeentezar — Tue, 13 Dec 2005 20:46:18 GMT

این رضا کیست که عالم همه خشنود از اوست

این رضا کیست که بر درد دل خلق دوا است

ای ضعیـفی که تـو را پشـت و پنـــــاهی نبــود

شو پناهنده به شاهی که معین الضعفـا است

ســـاکن کوی رضـــا بـاش که این ابــر کـرم

سایه ی رحمت او بر سر سلطان و گـدا است

دامـن ضــامن آهــــــو مـده از دسـت کـه او

دوست را ضامن و فریاد رس روز جزا است

در دبـستــــان رضـــا درس فضیـلت آمــوز

که دبستـان رضـا مکتب تسلیـم و رضـا است

سخـــن سوختگــان ســـوزی و حــالی دارد

لیک سوزنده تر از هر سخنی شعر رسا است

یا رب ز تو ما عشق و صفا می خواهیم در سینه ی ما آه و نوا می خواهیم

یک تــذکــــره ی مــــــدینـــه و کربـــــلا در روز ولادت رضـــا می خـواهیم

« امروز افلاکیان بر عرش کبریایی پایکوب اند و خاکیان بر دل نقش شادی می زنند

که میلاد هشتمین شکوفه شجره نبوت است»

*** میلادش بر همگان مبارک باد ***

می آیی ، می آیی...

taranomeentezar — Thu, 24 Nov 2005 21:01:20 GMT

« می آیی، می آیی»

همیشه مه آلود

از آسمان می آیی

و از سنگینی تو

خاک ناله می کند

و دستهایت همیشه خیس از مه است

و تموج ناگزیر عشق را

در آستین داری

می آیی، می آیی

با دستانی پر از بهانه باران

و تقدس پر فریب جمعه ها را

از ذهن آسمان می زدایی

و مه تداوم ابهام جاری را

بی تابانه می بلعی

و آفتاب خفته در انتهای این حنجره

طلوع می کند

می آیی ، می آیی

نگار نازنين فاطمه...

taranomeentezar — Mon, 19 Sep 2005 20:19:41 GMT

من یک دوزخ دور افتاده ام که آتشها هم از همنشینی با من می گریزند.

یک حسرت قدیمی، یک نفرت تکراری، یک تنهایی بی حاصل.

من یک تاریکی مبهم که هیچ ستاره ای دوست ندارد با من دوست شود.

یک تصویر رنگ و رو رفته در قابی فرسوده، یک کاسه خالی از شبنم.

من یک خیال خامم، یک وسواس بیهوده، یک آرزوی موهوم،

یک شوربختی محتوم که می ترسم خود را در آینه تماشا کنم.

من یک سر گذشت دردناکم، یک سرنوشت شوم، یک باغچه زشت که در برزخ معلق مانده ام،

یک کابوس ترسناک، یک رویای آشفته.

اگر چه دوزخی ام و اگر چه جز باد چیزی در دست ندارم،

اما تو را دوست دارم و بهشت گمشده ام را در چشمهای تو می جویم

و در حرفهایت که به رنگ وحی و عطش از کنارم عبور می کنند، اقامت می کنم.

در غیبت تو هزاران عشق دست نخورده، صدها افسانه ناگفته و یک مصر یوسف متولد نشده حضور دارد.

اگر چه پیراهنم را از شعله های دوزخ بافته اند، اما عطر بهشتی تو در تک تک سلولهایم خانه دارد.

اگر چه یک علف هرزم، اما اگر صبحگاهان صدایم کنی، از پشت درختهای نارون قد می کشم

و لاله وار به سوی تو می آیم.

ميلاد منجی عالم بشريت گل سر سبد هستی بر تمامی عدالت خواهان مبارك باد

من آن كوچه گرد شب انتظارم

كه جز ديدنت آرزويی ندارم

نـدارم دگـر طـاقـت دوری

مرا می كشد داغ مهجوری

بيا تا سرمه چشمم نمايم خاک پايت

بيا تا جان خود يک جا نمايم جانا فدايت